CD64
| |
Identificadores | |
Símbolo | FCGR1A |
Entrez | 2209 |
HUGO | 3613 |
OMIM | |
RefSeq | NM_000566 |
UniProt | P12314 |
Outros datos |
CD64
| |
Identificadores | |
Símbolo | FCGR1B |
Entrez | 2210 |
HUGO | 3614 |
OMIM | |
RefSeq | NM_001004340 |
UniProt | Q92637 |
Outros datos | |
Locus | Cr. 1 p11.2 |
CD64
| |
Identificadores | |
Símbolo | FCGR1C |
Entrez | 2211 |
HUGO | 3615 |
OMIM | |
RefSeq | XM_001133198 |
Outros datos | |
Locus | Cr. 1 q21.1 |
CD64 (o grupo ou Cluster de Diferenciación 64) é un tipo de glicoproteína integral de membrana que funciona como receptor de Fc que se une a anticorpos IgG monómeros con alta afinidade.[1] É máis coñecido como receptor de FC-gamma 1 (FcγRI). Despois de unirse a IgG, CD64 interacciona cunha cadea accesoria coñecida como cadea γ común (cadea γ), que posúe un motivo ITAM que é necesario para desencadear a activación celular.[2]
Estruturalmente, o CD64 está composto dun péptido sinal que permite o seu transporte á superficie da célula, tres dominios de inmunoglobulina extracelulares de tipo C2, que se usa para unirse ao anticorpo, un dominio transmembrana hidrófobo e unha curta cola citoplasmática.[3]
O CD64 encóntrase constitutivamente só en macrófagos e monocitos, pero o tratamento de leucocitos polimorfonucleares con citocinas como IFNγ e G-CSF pode inducir a expresión de CD64 nestas células.[4][5]
Hai tres xenes humanos distintos (pero moi similares) para o CD64 chamados FcγRIA (CD64A), FcγRIB (CD64B) e FcγRIC (CD64C), que están localizados no cromosoma 1.[6] Estes tres xenes producen seis transcritos de ARNm diferentes; dous do CD64A, tres do CD64B e un do CD64C; por empalme alternativo.[3]
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search